Bu defterin bir banneri var.Eğer defteri beğendiyseniz lütfen bu kodu web sitenize ekleyin.Sevgilerimle...

                                                                                                                                Yazar...

Kod:

http://www.blogcu.com/gizemzamani"> src="http://img236.imageshack.us/img236/8093/yazarnkalemigizemzamanian8.jpg" border="0" alt="Yazarın Defteri" />

Bir deniz düşünün.Uçsuz bucaksız bir deniz...Hani bize "sonsuz" gibi gelen bir deniz.Biz kıyısından göremesek te bir çok kıyısı olduğunu bildiğimiz bir deniz.Bazen bulanık, bazen duru, bazen fırtınalı, bazen sadece dalgalı, bazen de durgun olan bir deniz.Düşünün hadi bu denizi.Bazen azgın sularına kapıldığımız, bazen durgunluğuyla bizi büyüleyen bu olağanüstü denizi düşünü hadi.

İşte bu denizin azgın sularına kapıldığınız oldu mu hiç.Eminim ki olmuştur.Siz farketmeseniz de bu deniz sizi her an azgın sularıyla kaplamaya, sizi sürüklemeye hazır bir denizdir.Bu denizin azgın sularına sürekli kapılıyor ve bunun farkında oluyorsanız sizin için bu denizin hiçbir zararı yok.Ama farketmiyor ve bu denize hiç kapılmadığınızı düşünüyorsanız.Acilen düşüncelerinizi gözden geçirmelisiniz.Bu denize kapıldığınızı anlamak için mutsuz olup olmadığınızı kontrol etmek gerekir.Eğer mutsuzsanız, bu denizin azgın sularında boğulmak üzeresiniz demektir, ama mutlu iseniz bu deniz şuan durgun ve sakin demektir.

Bu denizin azgın sularında sürükleniyorsanız panik yapmayın.Unutmayın bir denizin birçok kıyısı vardır.Belki güzel bir kıyıya düşersiniz.Ama unutmayın ki güzel bir kıyı istiyorsanız denizin azgın sularıyla boğuşmalı, kendinizi bırakmamalısınız.Sonuna kadar mücadele etmeli, asla yılmamalısınız.Eğer güzel bir kıyıya düşmek istiyorsanız...

                                                                                                 Yazar...

İnsan bazen ağlamak istiyor.Hiçbir neden olmasa da.Hani kızılderililer yağmur dansı yaparlarmış ya, bazen gözyaşı dansı yapmak geliyor insanın içinden.Bazen bir duygu, bazen bir anı, bazen bir yazı...Yetiyor insanın gözyaşı dansı yapmasına.Zor olan ağlamak değil de gülmek değilmidir zaten?Ağlamak insanı rahatlatır derler ya.İşte doğru değil bu söylenilen.İnsanı rahatlatan en ufak bir olayda olumlu bir yön bulup gülümsemektir.Gülmek yüzün dansı değil midir zaten.Ağlamak da yüzün mahvoluşu.Ağladığında hiç aynaya baktın mı?Ne kadar kötü ve acınacak durumda gibi görünüyorsun.Acınacak durumda gibi görünmenin nedeni, zaten acınacak durumda olman.Ağlayan bir kişi her zaman acınacak durumda olur.Hep gülümseyen birisi ise ağlayan kişinin elinden tutar ve kaldırır.Onun gülümsemesini sağlar.Ve böylece acınacak durumda olanların sayısı her an azalır...

                                                                                                                                 YAZAR   

 Küçük Alara ile olmaktan zevk alıyordu.Engin denizlerin mavisini onun gözlerinde görmek, güneşin verdiği sıcaklığı bakışlarında hissetmek ve onun minik bedeninin haraket ettiğini görmek ona huzur veriyordu.Ama artık yaşlanmıştı.Torununa bakacak gücü kendinde zor buluyordu.Annesinin ölümünden ve babasının onu bırakıp girmesinden sonra ona ailesinin yokluğunu hissettirmemek çok zordu.Ve artık torunu üç yaşına geldiğinden kıpır kıpır, cıvıl cıvıldı.Sürekli büyükannesiyle oyun oynamak istiyordu.

 Birgün büyükannesi Alara'nın kendini yanlız hissettiğini fark etti.Bu aralar iyice yaşlanıp doksan yaşına geldiğinden onunla oyun oynayamıyordu.Büyükannesi onunla oyun oynaması gerektiğini düşünüyordu.Ve Alara'nın isteği ile kovalamaca oynamaya başladılar.Büyükannesi Alara'ya yetişemiyordu.Hemen yoruldu ve Alara ile birlikte evin içine girdiler.Büyükannesi Alara'yı içeriye soktuğu gibi yatağına uzandı.Tam o sırada zil çaldı.Büyükannesi kapıyı açtığında gelenin kaç yıldır ortalardan görünmeyen Alara'nın babası olduğunu anladı.Babası Alara'yı istiyordu ama büyükanne torununu kaç yıldır arayıp sormayan birine vermek istemiyordu.Tam o sırada mutfaktan bir ses duyuldu.Bu tabak kırılma sesine benziyordu.Ardından bu sesler devam etti.Büyükanne telaşlanıp mutfağa koştuğunda Alara'nın kafasındaki büyük yarık ve kırılmış tabaklarla karşılaştı.Hemen koşup  kucağına aldı ve nabzına baktı.Tam o sırada küçük Alara'nın öldüğünü anladı.

                                                                                                                                 YAZAR